Gepubliceerd op 20 mei 2026
Een patiënt die één jaar geleden een rugoperatie onderging, ontwikkelde hierdoor een angst om vrij te bewegen. Sterker nog, sinds enkele maanden is het onmogelijk om langer dan 10 minuten te zitten omwille van lage rugpijn en pijnlijke verkramping in de bovenbenen. Hij brengt zo’n 20 uren per dag liggend door. Na vele onderzoeken bij specialisten – tevergeefs – komt hij hopeloos aankloppen bij een fasciatherapeut.
Tijdens de eerste behandeling wordt gewerkt vanuit de pulsologie en sensoriële biomechanica. Hij benoemt hoe zijn onderbuik zich vult met warmte, waarna zijn onderrug voor het eerst sinds lange tijd weer een teken van leven toont. Hij verwelkomt een gevoel van diepgaande ontspanning terwijl zijn ruggenwervel zachtjes naar achteren glijdt. Er rolt een traan over zijn wang.
“Wat me raakt, is je aanwezigheid, je manier van luisteren met je handen. Ik heb voor het eerst het gevoel dat mijn lichaam wordt gehoord. In de traagheid van het bewegen mag mijn lichaam zich weer tonen.”
In de volgende sessies wordt naast manuele therapie ook ingezet op bewegingsre-educatie in zit. In deze houding valt het hem op dat het gevoel in zijn benen sterk contrasteert met wat hij eerder – tijdens de manuele therapie – mocht ervaren. Het ontspannen en gedragen gevoel in zijn bovenbenen maakt plaats voor een ingesnoerd gevoel van paraatheid.
Hij leert de basisbeweging voor–achter uit te voeren met een specifieke en bewuste traagheid. Tijdens de eerste trajecten doen zijn lage ruggenwervels nauwelijks mee aan de beweging.
In het verdere verloop wint hij aan globaliteit en werken we aan het vermogen om in een zittende houding de beweging te absorberen. Zijn benen nemen meer volume en veerkracht aan en hij ervaart hoe zijn bekken opnieuw zijn rug draagt. Hij neemt thuis bewust de tijd om te verbinden met traagheid en merkt hierbij dat zijn ruggenwervels niet langer achterna hollen in de beweging.
“Ik had gehoopt dat fasciatherapie me zou kunnen helpen opnieuw zonder pijn te zitten. Verwonderd ben ik nu te voelen dat het me een nieuwe relatie met mijn lichaam in beweging heeft gebracht”.
Andere
Een anamnese: enkel focussen op de pijn of mag het iets meer zijn?
Inkijk in een anamnese van een fasciatherapeut: Tijdens de anamnese bevraag ik niet enkel de klacht, maar neem ik graag de tijd om in te gaan op aspecten die mogelijk betrekking hebben op het stresssy...
Ce qu'en tant que fasciathérapeute vous pouvez offrir aux femmes enceintes.
“Je suis là. Cela peut sembler romantique, mais JE suis là en tant que femme enceinte, JE suis là, avec mon bébé”. Cette femme enceinte de 18 semaines souffrait particulièrement de c...